Kontynuuje Klasyki PRL, bo temat oczywiście nie jest wyczerpany i pojawi się jeszcze kilka przepisów. 44 część dotyczy jednej z najpopularniejszej zupy tamtych czasów. Krupnik, bo o nim mowa, był powszechny od przedszkoli, szkół, stołówek zakładowych czy barów mlecznych. Robiony z decydowanej większości na kaszy jęczmiennej średniej lub perłowej. Rzadziej gryczanej czy jęczmiennym pęczaku – te występowały raczej w kuchni regionalnej. Kasza dodawana niemal na końcu gotowania, by nie była zbytnio rozklejona. Najpierw robiono wywar z warzyw korzeniowych i przypraw, którymi najczęściej były liście laurowe i ziele angielskie. Nie brakowało również przyprawy maggi. Jeżeli były robione na wywarach mięsnych, to zazwyczaj na korpusach lub skrzydełkach drobiowych, a rzadziej na żołądkach. Czasami dodawano dla smaku suszone grzyby, choć to raczej w domowych kuchniach. Ilość kaszy była również nie bez znaczenia. Na stołówkach szkolnych i w przedszkolach, najczęściej krupnik był rzadki, bo cieci nie przepadały za gęstymi zupami. Inaczej było w stołówkach pracowniczych i barach mlecznych. Tu można było dostać często kit, w którym łyżka stawała. Ja krupnik wspominam z dzieciństwa jako zupę zdrowotną, gdy chorowałem na nerki i przyjmowałem spore ilości leków, które niezbyt działały na układ pokarmowy. Była zalecana ze względu na dobroczynny wpływ na jelita ze śluzów wydzielanych z kaszy, podczas gotowania. Choć ilość zwolenników krupniku jest równoważona jej przeciwnikami, to ja należę do tej pierwszej grupy. Uwielbiam i często gotuje.
SKŁADNIKI:
– 100 g kaszy jęczmiennej średniej lub perłowej
– 3 marchewki (około 300 g)
– 1 korzeń pietruszki (około 200 g)
– ½ główki selera (około 200 g)
– ½ kg ziemniaków
– kilka suszonych grzybów (około 20 g)
– 1 cebula (około 150 g)
– 3 łyżki oleju do smażenia
– 3 liście laurowe
– 5 ziaren ziela angielskiego
– 3 łyżki drobno siekanego koperku
– 3 łyżki drobno posiekanej natki pietruszki
– sól i pieprz do smaku
WYKONANIE:
– marchew, seler, pietruszkę, cebule i ziemniaki obrać i pokroić w średnią kostkę
– do garnka wlać olej i dodać cebule, selera, marchew, pietruszkę, ziele angielskie, liście laurowe i łyżeczkę soli. Smażyć na średnim ogniu przez kilka minut
– dodać grzyby (nie trzeba ich moczyć wcześniej) i wlać 2 litry wody (można dodać również warzywny bulion) i doprawić do smaku solą. Gotować na małym ogniu przez 45 minut
– dodać ziemniaki, kaszę, koperek i natkę pietruszki. Gotować kilkanaście minut, aż ziemniaki będą miękkie
– doprawić solą i pieprzem do smaku
